شامم را خوردم

دوستی دارم که دختری دارد شیرین زبان و ۷ ساله و بسیار باهوش. هفته پیش دوستم تعریف می کرد که دختر بچه اش پس از خوردن شامش پیش او آمده است و گفته است:‌

 -من شامم را خوردم همش رو.

-نوش جانت خوب بود؟

- مرسی حالا فکر نمی کنی که باید به من جایزه بدهی؟‌

 -ببخشید!

-من خوردمش چون  بهم گفتی بخورمش

 -تو جایزه می خوای چون غذات رو خوردی؟

 از خنده که بگذریم فکر کردم گاهی زندگی همینطور است برای خوردن شاممان که غذایمان است توقع جایزه داریم. گاهی فکر می کنم خدا چقدر در روز باید بلند بخندد وقتی بنده هایش به او می گویند:‌ من شامم را خوردم حالا فکر نمی کنی باید به من جایزه بدهی؟

رئیسی رفت و رئیسی آمد

آقای ایلخانی رئیس سازمان هواپیمایی کشوری پس از دو ماه و نیم سرپرستی این سازمان جای خود را به آقای نخجوانی داد. و به این ترتیب  تابستان سیاه هواپیمایی ایران با گرفتن آخرین قربانیش پایان یافت. کمتر مدیری در تاریخ هوانوردی با تعداد حوادثی مواجه شده است که محمد علی ایلخانی در مدت ریاست کوتاهش بر هواپیمایی کشوری آنها را تجربه کرد.  روز معارفه او مصادف شد با سقوط هواپیمای توپولف کاسپین و کمتر از ده روز بعد هواپیمای ایلیوشین 62 هواپیمایی آریا سانحه داد. ماه عسل او در دفتر ریاست به اندازه یک نماز ظهر و عصر بود.

 بدشانسی و بدشانسی برای رئیس جدید که  از گرد راه نرسیده خود را پاسخگوی وضعیتی می دید که نتیجه حوادث و سیاستهای سه دهه گذشته بود. سه دهه ای که طی آن ایلخانی وارد هواپیمایی شده بود و به مدیریت رسیده بود.  به سوالات  افکار عمومی و انتقادات باید صدها مسافری را اضافه کرد که فقدان ناگهانی پرواز و هواپیما در فرودگاههای مختلف سرگردان کرده بود. از پس این روزها برآمدن کار آسانی نبود و نیست.

 ایلخانی پس از تحمل سخت ترین ماههای ممکن در مجموعه هواپیمایی کشور در حالی کنار رفت که می توانست از درسهای این ماهها برای بهبود و اصلاح امور استفاده کند. او می توانست  با یادآوری سوانح تابستان گذشته  با سازش ناپذیری بدنبال انجام کارهایی برود که در شرایط عادی دیگران بدلیل مصلحت اندیشی انجامشان را روا نمی دانند.  و به مخالفان یادآوری کند که نتیجه غفلت و پذیرفتن شرایط موجود سوانحیست که در آن انسانهای کشته می شوند و زندگیها از هم پاشیده می شود.

بجای او آقای نخجوانی می نشیند که خود مدیرعامل هواپیمایی کیش ایر بوده است و با مسائل هواپیمایی و چالشهای آن آشناست، در نتیجه می توان امیدوار بود که درسهای تابستان گذشته فراموش نخواهد شد.  هواپیمایی بازرگانی ایران به ثبات، آزادی عمل و دسترسی به بازار جهانی سرمایه و هواپیما احتیاج دارد. انسانهای زیادی جان باخته اند تا شاید دست اندرکاران این نیاز حیاتی را باور کنند.

بازاریابی برای سوئیچ فشار قوی

شنبه اولین سخنرانی ترم از سری سخنرانیهای بیزنس برگزار شد. رئیس  شرکت ساترن استیتس Southern States برای سخنرانی آمده بود. این شرکت در 1919 تشکیل شده است و در زمینه ساخت و نصب سوئیچهای برق فشار قوی فعال است. شرکت در سالهای گذشته با ورود به بازارهای جدید و خرید کارخانه در ایتالیا و فرانسه با تنها 345 کارمند به یک شرکت جهانی تبدیل شده است. این نکات در این سخنرانی برایم جالب بود:

اول. شما یک بازار بالقوه دارید، یک بازار که به آن سرویس می دهید و یک بازار که می توانید به آن سرویستان را گسترش دهید و یک بازار همسایه که می توانید محصولتان را با کمی تغییر در آن بفروش برسانید.  شما همیشه باید در حال شناسایی بازارهای همسایه باشید.

دوم. توجیهات فقط توجیهات هستند، کلمه ها فقط کلمه و مدارک و گواهینامه ها فقط تکه های کاغذ، تنها عملکرد شماست که واقعیست.

سوم. همیشه از یک راه حل ساده استفاده کنید. ما مشکلی داشتیم که در خط تولید برخی جعبه های خالی می ماند و این جعبه های خالی به مشتری رسیده بود. حالا یک مهندس سیستمی طراحی کرد که دویست هزار دلار هزینه داشت. این سیستم با استفاده از اشعه ایکس از درون جعبه ها عکس می گرفت و با لیزر جعبه های خالی را علامت گذاری می کرد. مساله حل نشد!  مهندس دیگری یک فن کار گذاشت که دویست دلار خرج داشت . فشار باد جعبه هایی را که واقعا خالی بودند از خط نقاله به پائین می انداخت. همیشه با راه حلهای ساده شروع کنید.

چهارم. هیچوقت نوآوری را به بهانه کمبود منابع نکشید. مدیر خوب باید بداند کدام ایده خوب است و کدام بیخود. این بهانه که پول نداریم بدترین راه برای پاسخگویی به افراد نوآور است و انگیزه آنها را می کشد.

سخن هفته

کهنه سربازان هرگز نمی میرند، آنها به آرامی محو می شوند. …از یکی از سرودهای قدیمی وست پوینت

کدام تعریف نرخ بیکاری درست است؟

کدام تعریف نرخ بیکاری درست است؟ در حال حاضر دو تعریف از نرخ بیکاری وجود دارد تعریف اول هر فرد بالاتر از 16 سال را شاغل می داند که حداقل یکساعت در طول هفته برای کارفرمایی یا در کسب و کار خود کار کرده است و دستمزد دریافت کرده است. این تعریف همچنین افرادی را که در مرخصی هستند و یا بدلیل بیماری، بارداری، مشکلات شخصی و خانوادگی نمی توانسته اند در محل کار خود حاضر شوند را شاغل می داند.  تعریف دوم و قدیمی تر این است که هر فرد بالاتر از 16 سال باید حداقل دو روز در هفته کار کرده باشد و دستمزد دریافت کرده باشد.

هر دو تعریف قراردادی هستند و هدف هر دو این است که بتوانند اشتغال را در جامعه اندازه گیری کنند. از نظر تئوری فردی بیکار است که می خواهد مشغول بکار بشود و در جستجوی اشتغال است.  بنا به تعریف اول تعداد بیشتری از افراد جامعه شاغل شناخته می شوند و در نتیجه نرخ بیکاری پائین می آید. با اینحال نرخ بیکاری مطابق تعریف اول اشتغال شامل کسانیست  که حتی یکساعت هم نتوانسته اند دستمزد دریافت کنند. در حالیکه نرخ بیکاری مطابق تعریف دوم می تواند شامل بسیاری از شاغلین پاره وقت هم باشد. در نتیجه ما می توانیم بگوییم تعریف اول از بیکاری تصویر دقیقتری ارائه می کند و افراد فاقد حتی یکساعت شغل را در نظر می گیرد.

اما طبق تعریف اول فردی که یک کار تمام وقت هفته ای چهل ساعت را از دست داده است و حالا مثلا هفته ای یکساعت مسافرکشی می کند شاغل به شمار می آید. در نتیجه جابجایی شاغلین از اشتغال تمام وقت به پاره وقت در تعریف اول در نظر گرفته می شود. در نهایت آمار بیکاری و اشتغال اعدادی هستند که واقعیت اجتماعی را بیان می کنند. افراد و اعضاء جامعه در حال تجربه روزمره این واقعیت و ساختن آن هستند. نمی توان به بهانه کاهش یا افزایش این اعداد نوید بهبود داد وقتیکه آحاد جامعه از آن بهبود بیخبرند.

زنان در جنگ داخلی اسپانیا

یکی از نکات جالب تاریخ نقش زنان اسپانیایی در جنگ داخلی اسپانیاست.  جمهوری اسپانیا با وفاداری به ارزشهای دمکراسی لیبرال و با دوری کردن از ارزشهای سنتی جامعه اسپانیا حقوق متعددی را برای زنان اسپانیایی قائل شد. در جمهوری اسپانیا زنان از هر طبقه می توانستند به ابراز نظر بپردازند و در بیرون از خانه نقش فعالی داشته باشند. زنان اسپانیایی بسیاری در جریان تحولات منتهی به جنگ داخلی و در جریان آن به دفاع از آزادی بدست آمده شان پرداختند و نقش رهبری را ایفاء کردند. از جمله ایشان ال پسیونرا یا دولورس ایبوری بود؛ این زن معدنچی به عضویت کرتس یا مجلس نمایندگان اسپانیا درآمد.

با اینحال این زنان بهیچوجه اکثریت زنان اسپانیایی را تشکیل نمی دادند. بیرون از مادرید و بارسلونا مراکز سیاسی و فرهنگی جمهوری زنان همچنان به باورهای قدیمی خود و تعلیمات کلیسای کاتولیک اسپانیا، وارث سنت تفتیش عقاید، وفادار بودند. در حالیکه جمهوری برای ایشان برابری و آزادی به ارمغان می آورد زنان دیندار اسپانیایی گوش بفرمان کلیسایی بودند که از ایشان می خواست تا همسران مطیع و مادران فرمانبرداری باشند و برتری مردان را در همه امور بپذیرند. دراسپانیای فرانکو گرچه زنانی بودند که به مقامات سیاسی رسیدند اما ایشان اکثرا از زنان طبقه ممتاز سیاسی و همسران و دختران ژنرالها و اعضای دولت او بودند.

حمایت کلیسا از فرانکو باعث شد تا بسیاری از زنان اسپانیایی حامی او باشند در حالیکه از نقطه نظر منافع، علائق و حقوق اجتماعی جمهوری اسپانیا گزینه به مراتب بهتری برای ایشان بود. سیاست سکولار جمهوری و افراط برخی از جمهوریخواهان در حمله به کلیسا باعث شد تا این زنان توجهی به این امتیازات نکنند و طرفی را برگزیند که آنرا برحق می دانستند. اما فرانکو پس از پیروزی محدودیتهای بسیاری را در طی دوران حکومت چهل ساله خود به زنان اسپانیایی تحمیل کرد. در حالیکه در سراسر اروپای غربی بعد از جنگ جهانی دوم موقعیت اجتماعی زنان بهبود می یافت زنان اسپانیایی ناچار شدند تا مرگ فرانکو در 1975 صبر کنند تا به خواهران اروپایی خود بپیوندند.