سیاستهایی مانند بومی گزینی دانشگاهها باعث تشدید مهاجرت از استانهای محروم به کلانشهرها و افزایش جمعیت حاشیه ای خواهند شد. اگر یک خانواده ساکن یک استان محروم بر این باور بود که با فراهم کردن آموزش مناسب درمقطع متوسطه در شهر محل سکونتشان برای فرزندشان؛ او امکان ادامه تحصیل در دانشگاههای برتر کشور و پیشرفت کاری و زندگی بهتر را خواهد داشت. اکنون همین خانواده می داند که برای آنکه فرزندشان بتواند به دانشگاه بهتری در کشور برود باید به شهرهای بزرگی مانند تهران مهاجرت کند. بدین ترتیب ساکنین مناطق محروم انگیزه بیشتری برای مهاجرت به مناطق توسعه یافته کشور دارند. آیا طراحان چنین طرحی به عواقب آن اندیشیده اند؟
افزایش مهاجرت نتیجه بومی گزینی
سپتامبر 14, 2008 · 3 دیدگاه
دستهها: Uncategorized
برچسبها: مهاجرت, مهاجرت، بومی گزینی, بومی گزینی
3 جواب تا اینجا
A // سپتامبر 15, 2008 در 7:36 ب.ظ
What is the problem with this? Isn’t it the real meaning of development? In US for example only 3% of people are in agriculture. In my opinion less developed regions are overly populated.
Ali // سپتامبر 15, 2008 در 7:58 ب.ظ
No it is not. I do not think only 3% of US population are employed in agriculture. And definitely the rural areas population share is much much more than 3%. Second the issue I refer to is immigration because LACK of economic and education infrastructure and the definitely is NOT development.
عمار پورصادق // سپتامبر 16, 2008 در 2:59 ق.ظ
چقدر بديهي بايد اين حرفها را فرياد زد
ياد آوري بلند ماجرا چقدر نخراشيده، همگون و لازم است.